De wintereik heeft weinig snoei nodig. Beperk snoeien tot het verwijderen van dode, zieke of kruisende takken. De beste tijd voor snoei is in de winter, wanneer de boom in rust is.

Bemesting is meestal niet noodzakelijk. Op voedselarme grond kun je in het voorjaar wat organische mest toevoegen om de groei te ondersteunen.

De Quercus petraea is zeer winterhard en verdraagt temperaturen tot -30 graden Celsius. Zelfs strenge winters vormen geen probleem voor deze oersterke boom.

Geef jonge bomen de eerste jaren extra water tijdens droge periodes. Volwassen exemplaren zijn zeer droogtetolerant en hebben alleen bij extreme droogte extra water nodig.

De wintereik groeit langzaam maar gestaag, gemiddeld 20 tot 40 centimeter per jaar. Dit zorgt ervoor dat hij een sterke, stevige stam ontwikkelt die bestand is tegen storm en wind.

Op volwassen leeftijd bereikt deze indrukwekkende boom een hoogte van 20 tot 30 meter, even geduld heb je hiervoor dus nodig. Hierdoor ontstaat een prachtig, imposant silhouet – die de tijd heeft gehad om in zijn kracht te komen.

De wintereik is bladverliezend. In de herfst verkleuren de bladeren naar warme tinten geel en bruin, en soms blijven verdorde bladeren tot diep in de winter aan de takken hangen.

In het voorjaar bloeit de wintereik met kleine, geelgroene bloemen die aan katjes hangen. Deze bloemen zijn een belangrijke voedselbron voor insecten, waaronder bijen.

De wintereik staat het liefst op een zonnige tot halfschaduwrijke plek. Hij groeit goed in diepe, goed doorlatende bodems en geeft de voorkeur aan een lichtzure tot neutrale grond. Een ruime standplaats is essentieel, zodat de kroon zich volledig kan ontwikkelen.